Rifugio Padova

Rifugio Padova is een berghut in Cadore. Het ligt op 1287 m. Opgegeven capaciteit: 24 bedden.

Van hut tot hut te voet

Dichtstbijzijnde bemande hutten via wandelpaden vanaf Rifugio Padova: Rifugio Cercenà (~1 h 18 min), Rifugio Tita Barba (~3 h 42 min), Rifugio Eremo dei Romiti (~4 h 09 min).

Geschatte tijden voor een gemiddelde wandelaar, op basis van afstand en hoogteverschil.

Overnachten bij Rifugio Padova

Een familielichtplek in het bos onder de Spalti di Toro: houten hutten, een professionele kok en torens waar bijna niemand van heeft gehoord.

Rifugio Padova ligt laag, op een brede open plek net onder 1.300 m in Val Talagona, omringd door dennen- en beukenbos met de gekartelde Spalti di Toro- en Monfalconi-torens aan de skyline. Dit is het stille zuidoosten van de Dolomieten, het 'Oltrepiave': geen liften, geen touringcarparkings, en een hut die al 25 jaar het leven van de familie De Lorenzo is. Het soort plek waar Italianen op zondag heenrijden voor lunch en buitenlanders per ongeluk ontdekken en daarna voor zichzelf houden.

Overnachten

Een kleine slaapzaal met stapelbedden (ongeveer 14 plaatsen, dekbedden aanwezig) plus het bijzondere deel: houten cabins aan de bosrand voor stellen en gezinnen die een eigen deur willen. Badkamers worden smetteloos gehouden; er is wifi, e-bike-laden, zelfs een kleine lezingenruimte. Het voelt meer als basis-kamp-boerderij dan als alpiene zitstok, en kinderen zijn er dol op.

Het eten

Paolo is professioneel kok, en dat merk je: Cadore-klassiekers (casunziei, wild, polenta) goed gemaakt, tegen dalprijzen. Onder mensen die het gebied kennen is 'eten bij Padova' een uitgesproken reden om de wandeling te plannen.

Boeken in de praktijk

Zelden een strijd. De slaapzaal en cabins vragen in augustus een belletje vooraf; verder is dit de flexibele ankerplek van elk Oltrepiave-plan.

Heenreis

Een kleine weg klimt door Val Talagona vanaf Domegge di Cadore tot (of bijna tot) de hut (check actuele rij- en parkeerregels lokaal), of loop door het bos naar binnen. Hut-tot-hutverbindingen gaan over de wilde Forcella Montanaia richting Val Cimoliana, een van de grote eenzame oversteken van de keten, langs de rotstand Campanile di Val Montanaia.

Goed om te weten

• De familie onderhoudt een met houten sculpturen bezaaid natuurpad rond de open plek, de 'Narli'-boswezens, echt charmant met kinderen.
• De Anello degli Spalti (Spalti di Toro-ronde) is de lokale test: lang, op plekken blootgesteld, onvergetelijk.
• Omdat hij laag ligt, opent hij eerder en sluit hij later dan de hoge hutten; een goede juni/oktober-optie.